Van 2 tot 6 jaar groeit een kind spelenderwijs. Door te spelen, na te doen, vragen te stellen en te ontdekken wordt de wereld van een kind steeds groter.
Spelen is leren
Soms is leren kinderspel, maar kinderspel is altijd leren. Peuters en kleuters ontwikkelen en leren door te spelen, kijken, proberen, na te doen, steeds weer opnieuw. In hun spel oefenen zij taal, samen spelen, flexibel zijn, doorzetten en uiteindelijk ook doelen stellen. Ze nemen waar met hun hele lijf, zijn nieuwsgierig en verwonderen zich continu. Ze leren over zichzelf en de ander. En worden daarbij steeds zelfstandiger. Ook leren ze dat ze zelf keuzes mogen en kunnen maken. Daarmee prikkelen ze alle ontwikkelingsgebieden. Spelenderwijs doen zij vaardigheden op die hen ondersteunen wanneer zij naar school gaan.
De woordenschat van peuters wordt groter en hun grammatica verbetert. Herinneringen, fantasie en werkelijkheid lopen bij peuters door elkaar; het zogenoemde magisch denken. Dit kan er ook voor zorgen dat zij angstig worden. Of ze zien gevaren juist niet, want ze hebben niet-realistische gedachten. Ook neemt de behoefte aan autonomie, het ’zelf doen’, toe. Peuters worden steeds zelfredzamer: aankleden of een boterham smeren, kunnen ze ‘ineens’ zelf.
De wereld van kleuters wordt steeds groter. Zo dient de basisschool zich aan met nieuwe ervaringen en oudere kinderen. Kleuters stellen veel waarom- en hoe-vragen om de wereld te begrijpen. Ook doen ze moeite om bij de groep te horen, door het gedrag van de andere kleuters na te doen tijdens het spelen. Tijdens samenspel leren ze rekening te houden met gevoelens en wensen van anderen. De sociale vaardigheden ontwikkelen zich en de eerste vriendschappen ontstaan. Ook de vaardigheden op het gebied van taal en cijfers zijn in ontwikkeling. De schoolrijpheid dient zich aan.
Onze rol in groeistap 2 is die van begeleider van de ontwikkeling. Op de kinderopvang zien we waar je kind staat in de ontwikkeling en passen we de activiteiten en het spel daarop aan..